2016, een heftig jaar waarin ik mijzelf tegenkwam

PERSOONLIJK

Zo. Dat was 2016. Ik weet niet waar ik moet beginnen of wat ik moet zeggen. Weken speelde ik met de gedachte rond om mijn leven op tafel te gooien. Ga ik dit echt weer doen? En ga ik serieus terugblikken op het afgelopen jaar en zo’n geweldig, positief en motiverend tekstje schrijven voor 2017? ‘Nee’, dat is het eerste en eigenlijk wat ik weken dacht met een groot uitroepteken. Ergens vind ik het cliché, vertellen hoe het afgelopen jaar was. Want oh wat was het een mooi jaar en oh wat heb ik mooie dingen meegemaakt. En toch schrijf ik dit. Want 2016 was kut. Heel erg kut.

Ja, ik heb mooie momenten meegemaakt. Ik heb weer veel van de wereld gezien, superlieve en vooral inspirerende mensen ontmoet en superveel fijne, nieuwe herinneringen gemaakt. Maar shit hé, wat ben ik mijzelf tegengekomen. Ik ben mijzelf voorbijgelopen en tegengekomen. Door, door, door is het enige wat ik elke dag weer tegen dat meisje in de spiegel zei. “Het wordt beter.” Maar dat werd het niet. Het moment van elke avond om 6 uur met tranen naar bed, niet meer kunnen eten (nee, zelfs geen chocola), slapen of kunnen lachen was daar. Op. De batterij was op, zelfs van de reserve was niets over.

Paniek op Curaçao

Een tripje naar Curaçao zou mij helpen. Ik had tijd voor mijzelf nodig. Een weekje rust en een moment om die batterij weer op te laden. Heerlijk was het, genieten! Ik voelde me goed, m’n acne verdween, net als mijn wallen en oh wat heb ik gelachen. Totdat ik in paniek raakte. Error, error. Geloof het of niet, dit gebeurde toen ik met een snorkel de mooiste visjes (ja, zelfs Nemo kwam voorbij) in een helderblauwe zee zwom en ik zonder dat ik het door had afdwaalde naar een plek in de zee waar alles onder mijn voeten pikzwart was. Bam, realitycheck!

Misselijk van de croissantjes

Ineens snapte ik het, ineens werd alles duidelijk. Ik ben te ver gegaan, mijzelf voorbijgelopen, zo ver dat er geen weg meer terug was. Ik kwam thuis, en de after-vacay dip, die ik overigens altijd heb, was erger dan ooit. Ik kon niet meer. Ik heb me ziek moeten melden, heb me weken verscholen onder het dekbed en at me misselijk aan de croissantjes aangezien ik alleen daar zin in had. Pas nadat (met hulp van alle kanten) de knoop was doorgehakt om te stoppen met mijn baan kwam de rust terug. Ik heb me nog nooit zo opgelucht gevoeld, ik kon weer lachen.

Koos werk-/waardeloos

Vanaf toen zat koos werkloos thuis, heerlijk zou je denken. Nee, weken duurde het voordat ik weer de energie had om te leven. Weken duurde het voordat ik weer wist wie ik was en wat ik wilde. Je wilt, maar het lukt niet. Op momenten dat je je goed voelt ligt de wereld aan je voeten, op andere momenten voel je je waardeloos. ‘Weer een dag voorbij waarop je he-le-maal niets hebt uitgevoerd, goed bezig Renée!‘ Na een tijdje had ik meer ups dan downs. Ik begon weer met bloggen, ging op zoek naar een nieuwe baan en genoot weer van de kleine dingen.

Mag ik toch even cliché doen?

2016 was kut (sorry voor mijn taalgebruik), maar wat ben ik blij dat dit allemaal is gebeurd. Het heeft me wakker geschud, sterker gemaakt en me geleerd om anders te leven. Shit, wordt het toch nog een clichéverhaal… Ik keek zo naar dit moment uit. Een nieuw jaar. Een jaar waarin ik letterlijk opnieuw begin met een nieuwe mindset, een nieuwe baan en nieuw geluk. En hoewel dit op elk moment had kunnen gebeuren, was dit eigenlijk het perfecte moment. Toen de champagne plopte en de confetti door de lucht vloog voelde ik me eindelijk vrij. Jep, dit wordt heel cliché. Hoe vrij ik me om twaalf uur voelde, zo emotioneel voelde ik me op Nieuwjaarsdag. Het werd even teveel. Alles kwam eruit, maar eindigde oh zo positief. Ik wil weer, ik kan weer.

Les van de dag

Een ding wil ik meegeven. Doe wat je leuk vindt en stop als het je lichamelijk (don’t ignore the signs) en geestelijk(!) tegenwerkt. Of dit nou te maken heeft met je baan, vrienden of de sport die je beoefent. Luister naar je lichaam en geest.

instagram-to-coruscate-2

28 gedachtes over “2016, een heftig jaar waarin ik mijzelf tegenkwam

  1. Wat mooi en goed geschreven dit Renee! Ik had dit totaal niet verwacht, fijn dat je toch nog iets van positiviteit uit het jaar kan halen.Hopelijk gaat 2017 een veel mooier jaar worden!

  2. Heel mooi geschreven en het is een jaar die voor jou heel belangrijk is geweest, als dit niet was gebeurt was je er misschien nog in blijven hangen. Dus hoe kut ook was dit op dit moment ene jaar. Maak 2017 jouw jaar en doe rustig aan!

  3. Bedankt om dit te delen. Heb zelf ook al periode gehad dat het me te veel werd en ik geen energie meer had. Knap hoe je uiteindelijk knopen hebt doorgehakt. Sterk hoe je dit neerschrijft. Een voorbeeld voor velen, ongetwijfeld.

    1. Hi Stephanie, wat een lief berichtje! Ik denk dat veel mensen hier last van hebben, zonder dat we dat van elkaar weten… Dit plaatsen was een goede keuze geweest, en eng haha. Hopelijk gaat het nu ook weer goed met jou! Liefs

  4. Hoe kut ook, prachtig verwoord. Ik zie het bij veel mensen om me heen gebeuren, dat zijn steeds weer reality checks: doe het jezelf niet aan… Maar zoveel makkelijker gezegd dan gedaan. Dank voor het delen en op naar een prachtig, levenslustig 2017! 🙂

    1. Wat een superlief en mooi berichtje. Je hebt helemaal gelijk, we maken het allemaal wel eens mee. En vaak gebeurt het inderdaad geleidelijk aan waardoor je het niet eens door hebt… Laten we hopen dat het dit jaar in ieder geval beter gaat! Liefs

  5. Wauw, wat een ontzettend mooi en eerlijk stuk. Ik herken me (helaas) erg goed in je stuk, want ik heb ook niet het makkelijkste jaar achter de rug. Gelukkig kon ik nog net op tijd aan de rem trekken, maar ik heb zeker ook in een dal gezeten. Superknap dat je hier zo open over bent <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *